तिमी फर्किने छैनौ

 

समयको यो निर्दयी मोडमा उभिएर जब म क्षितिजतिर हेर्छु, त्यहाँ कुनै आशाको किरण बाँकी छैन। मेरो मनको कुनै कुनाले अझै पनि तिम्रो पदचाप सुन्ने भ्रम पालेर बसेको होला, तर मेरो यथार्थले मलाई बारम्बार झकझकाइरहेको छ—तिमी अब फर्किने छैनौ। यो सत्यलाई स्वीकार गर्नु भनेको एउटा जीवित मान्छेले आफ्नै मृत्युको खबर पढ्नु जस्तै कठिन रहेछ। तिमी जाने बेलाका ती अन्तिम शब्दहरू, तिम्रो त्यो मौन हेराइ र बिस्तारै ओझेल पर्दै गएको तिम्रो आकृति अब मेरो जीवनको कहिल्यै नमेटिने एउटा घाउ बनेको छ। फर्किने आशामा बिताएका ती अनगिन्ती दिन र रातहरू अब मेरो लागि केवल व्यर्थको तपस्या जस्तै भएका छन्।

तिमी नआउनु र तिमी फर्किने छैनौ भन्ने जान्नुमा एउटा ठूलो अन्तर हुँदो रहेछ। नआउँदा एउटा मधुरो प्रतीक्षा बाँकी रहन्थ्यो, तर फर्किने छैनौ भन्ने निश्चित भएपछि त्यो प्रतीक्षा एउटा ठूलो शून्यतामा बदलिन्छ। अब मेरो दैलोमा बज्ने प्रत्येक ढकढक्याइले तिम्रो आगमनको सङ्केत दिने छैन। अब मेरो फोनको घण्टी बज्दा तिम्रो नामको चमक देखिने छैन। तिमीले छोडेर गएका ती रिक्त स्थानहरू अब सधैँका लागि रित्तै रहनेछन्। यो अधुरोपन नै अब मेरो स्थायी ठेगाना बनेको छ। मानिसहरू भन्छन् कि कोही नहुँदैमा जिन्दगी रोकिँदैन, तर तिम्रो अनुपस्थितिले मेरो जीवनको लय र दिशा दुवै बदलिदिएको छ।

तिमी फर्किने छैनौ भन्ने थाहा हुँदाहुँदै पनि यो मनले किन अझै तिमीलाई नै खोजिरहन्छ? सायद मायाको स्वभाव नै यस्तै हुन्छ—यसले वास्तविकताभन्दा बढी भ्रमलाई प्रेम गर्छ। स्मृतिहरूको एउटा विशाल थुप्रो मुनि म थिचिएको छु, जहाँ तिम्रो हाँसोको गुञ्जन अझै ताजा छ। तर त्यो हाँसो अब एउटा इतिहास मात्र भयो। तिमीले रोजेको नयाँ बाटो र तिमीले अँगालेको नयाँ संसारमा सायद मेरो यादको कुनै स्थान छैन होला। म भने यहाँ त्यही पुरानो धुलो र सम्झनाको बोझ बोकेर तिमीले छोडेर गएको बाटोको एउटा ढुङ्गा जस्तै जड भएर बसेको छु।

माया र दूरीको यो द्वन्द्वमा अन्ततः दूरीकै जित भयो। तिमी फर्किने छैनौ भन्ने सत्यलाई मैले अब आफ्नो ओछ्यानको सिरानी बनाएको छु, जसले मलाई हरेक रात बिझाउँछ तर मलाई वास्तविकतामा ब्युँझाएर राख्छ। प्रेमपछिको यो बाँकी अंश अब केवल मेरो एकान्तको साथी हो। तिमी बिनाको यो संसारमा अब मलाई कुनै रङ्गको मतलब छैन, कुनै उत्सवको चासो छैन। यो एउटा यस्तो यात्रा हो जहाँ म एक्लै छु र मेरो साथमा केवल एउटा कटु सत्य छ—तिमी अब मेरो कथाको हिस्सा रहेनौ, तिमी त केवल मेरो एउटा सुन्दर तर अधुरो विगत बन्यौ। तिम्रो नफर्कनु नै अब मेरो प्रेमको अन्तिम गन्तव्य हो।