समयको धड्कन
समयको धड्कन — यो कुनै घडीको सुईले गर्ने ' टिक-टिक ' मात्र होइन , बल्कि यो त ब्रह्माण्डको त्यो मौन स्पन्दन हो , जसले ढुङ्गादेखि देउतासम्म र धुलोदेखि तारासम्मलाई एउटै लयमा नचाइरहेको हुन्छ। समय आफैँमा निराकार छ , तर यसको धड्कन हामी हाम्रै नसाहरूमा महसुस गर्न सक्छौँ। जब एउटा शिशुले पहिलो पटक सास फेर्छ , त्यहाँ समयको एउटा नयाँ ढुकढुकी सुरु हुन्छ , र जब एउटा वृद्धले अन्तिम सास छोड्छ , त्यहाँ समयको एउटा अध्यायले विश्राम लिन्छ। समयको यो धड्कन यति सूक्ष्म छ कि कोलाहलमा बस्नेहरूले यसलाई कहिल्यै सुन्न सक्दैनन् , तर एकान्तको गहिराइमा डुब्नेहरूका लागि यो संसारको सबैभन्दा ठूलो सङ्गीत हो। यो धड्कन निकै धारिलो छ। यसले बिस्तारै तर निश्चित रूपमा हाम्रा सपनाहरूलाई यथार्थको कसीमा घोटिरहेको हुन्छ। समयको हरेक धड्कनसँगै एउटा पल मर्छ र अर्को पलको जन्म हुन्छ। यो निरन्तरको मृत्यु र पुनर्जन्मको प्रक्रिया नै जीवन हो। मानिसले सोच्छ कि उसले समय बिताइरहेको छ , तर सत्य त यो हो कि समयको धड्कनले मानिसलाई बिस्तारै सिध्याइरहेको हुन्छ। यो धड्कनले नै पहाडलाई बालुवा बनाउँछ , समुद्रलाई मरुभूमि बनाउँछ र एउटा शक्...