मौनभित्रको चिच्याहट: एउटा अन्तरात्माको नमिठो सुस्केरा
शब्दहरू सुनिने गरी निस्कँदा मात्र आवाज बन्दैनन्। कहिलेकाहीँ सबैभन्दा चर्को र कानै फुट्ने गरी आउने आवाजहरू ती हुन् , जुन ओठबाट बाहिर निस्कन पाउँदैनन्। हामी सबैका भित्र एउटा यस्तो संसार छ , जहाँ भावनाहरू गुम्सिएका छन् , रहरहरू थुुनिएका छन् र एउटा अनौठो प्रकारको कोलाहल चलिरहेको छ। यसलाई नै ' मौनभित्रको चिच्याहट ' भन्न सकिन्छ। यो एउटा यस्तो अवस्था हो जहाँ मानिस बाहिरबाट शान्त देखिन्छ , ओठमा एउटा कृत्रिम मुस्कानको लेप लगाइएको हुन्छ , तर भित्रभित्रै एउटा ठूलो युद्ध चलिरहेको हुन्छ। यो युद्ध अरूसँग होइन , आफ्नै आफैंसँगको हो। आफ्नै अस्तित्व र परिस्थितिको चेपुवामा परेर निस्कन नसकेको त्यो पीडादायी ध्वनि नै मौनताको सबैभन्दा ठूलो रूप हो। हामी समाजमा बस्छौँ , जहाँ बोल्नेहरूलाई मात्र सुनिन्छ। तर , के हामीले कहिल्यै सोचेका छौँ कि एउटा मानिस जब एकान्तमा टोलाएर बस्छ , उसले कति धेरै कुरा भन्न खोजिरहेको हुन्छ ? उसको त्यो शून्य आँखामा कति धेरै सपनाहरूको चिहान हुन्छ ? मौनता भनेको शब्दको अभाव मात्र होइन , बरु भन्न नसकिएका भावनाहरूको भारी पनि हो। कतिपय कुराहरू यस्ता हुन्छन् जसलाई व्यक्त गर्नका लागि ...