प्रेमको शवयात्रा: एउटा जीवित लासको अन्तिम यात्रा
प्रेम जब मर्छ , तब यसले कुनै भौतिक शरीरले जस्तो दुर्गन्ध फैलाउँदैन , बरु यसले त आत्मालाई नै मसानघाट बनाइदिन्छ। प्रेमको शवयात्रा संसारकै सबैभन्दा विचित्र र मौन यात्रा हो , जहाँ मलामी जाने कोही हुँदैनन्। यहाँ काँध दिने मानिसहरू हुँदैनन् , न त शङ्खको ध्वनि नै सुनिन्छ। यो यात्रा त केवल एउटा टुटेको मानिसको मुटुभित्र चल्छ , जहाँ ऊ आफैँ मृतक हुन्छ र आफैँ एक्लो मलामी। जब विश्वासको हत्या हुन्छ र भावनाहरूको सास रोकिन्छ , तब सुरु हुन्छ— ' प्रेमको शवयात्रा ' । यो एउटा यस्तो क्षण हो , जहाँ हामीले वर्षौँदेखि सिँचेको , हुर्काएको र पुजेको सम्बन्धलाई आफ्नै हातले बिदा गर्नुपर्ने हुन्छ। यो शवयात्राको सुरुवात त्यहीँबाट हुन्छ , जहाँ अन्तिम पटक एकअर्काको आँखामा हेर्दा कुनै चमक भेटिँदैन। ती आँखाहरू , जो कहिलेकाहीँ ब्रह्माण्डकै सबैभन्दा सुरक्षित आश्रय लाग्थे , अहिले केवल चिसो सिसा जस्ता भएका छन्। प्रेमको शवलाई हामीले आफ्ना सपनाहरूको कात्रोले बेरेका हुन्छौँ। ती सपनाहरू , जसमा हामीले सँगै एउटा घर बनाउने , सँगै बुढो हुने र सँगै संसार घुम्ने कसम खाएका थियौँ। आज ती सबै सपनाहरू केवल एउटा निर्जीव भारी ...