आजको आत्मस्वर
आजको आत्मस्वर एउटा यस्तो मधुर र मन्द ध्वनिको तरङ्ग हो , जो बाहिरी जगतको कोलाहलभन्दा धेरै पर , मेरो अन्तरकुन्तरको एउटा कुनामा सुस्तरी गुञ्जिरहेको छ। यो कुनै ठुलो शङ्खनाद होइन , न त यो कुनै उपदेश नै हो ; यो त केवल एउटा महसुस हो—म हुनुको , म बाँच्नुको र म यस घडीमा श्वास फेर्नुको एउटा जीवन्त प्रमाण। आजको यो स्वरले मलाई अलिकति बढी गहिरिएर आफैँलाई हेर्न आग्रह गरिरहेको छ। जब म आँखा चिम्लेर यो भित्री आवाजलाई सुन्न खोज्छु , म पाउँछु कि त्यहाँ एउटा यस्तो सङ्गीत छ , जसमा मेरा आजसम्मका सबै भोगाइहरू एउटै लयमा मिसिएका छन्। यो स्वरले मलाई भनिरहेको छ कि जीवनका हरेक उकाली-ओरालीहरू केवल एउटा यात्राका अंश हुन् , र म त्यो यात्राको एक अचल साक्षी मात्र हुँ। आजको आत्मस्वरमा एउटा अनौठो प्रकारको क्षमा र स्वीकारोक्ति छ। यसले मलाई भन्छ—तिमीले हिजो गरेका गल्तीहरू अब तिम्रो बोझ होइनन् , ती त तिमीलाई आजको यो समझदारीसम्म पुर्याउने सिँढीहरू हुन्। हामी अक्सर आफैँप्रति कडा हुने गर्छौँ , आफैँलाई दोषी ठहर्याउँछौँ र आफ्ना अपूर्णताहरूमा रुमल्लिन्छौँ। तर आज मेरो भित्री आवाजले मलाई एउटा आमाले जस्तै स्नेहपूर्वक सुम्सुम्या...