अस्तित्वको किनारामा
अस्तित्वको किनारामा उभिएर जब मानिसले अनन्तको गहिराइतिर नियाल्छ , तब शब्दहरू फिका हुन थाल्छन् र मौनताले आफ्नो साम्राज्य विस्तार गर्छ। यो एउटा यस्तो विन्दु हो जहाँ समय थामिएजस्तो भान हुन्छ र मानिसले आफ्नै छायाँसँग प्रश्न गर्न थाल्छ। अस्तित्वको यो किनारा कुनै भौगोलिक सीमा होइन , बरु यो त चेतनाको त्यो उत्कर्ष हो जहाँ ' म को हुँ ?' र ' मेरो हुनुको अर्थ के हो ?' भन्ने प्रश्नहरूले आत्मालाई घच्घच्याइरहन्छन्। मानव जीवनको यात्रा वास्तवमा यही किनाराको खोजी हो , जहाँ हामी हरेक पल रित्तोपन र पूर्णताको बीचमा सन्तुलन मिलाउन संघर्ष गरिरहेका हुन्छौं। संसारको कोलाहलभित्र हराइरहेका हामी जब एकाएक एकान्तको काखमा पुग्छौं , तब मात्र थाहा हुन्छ कि हामी कति धेरै बाहिरी आवरणमा अल्झिएका रहेछौं। अस्तित्वको किनारामा पुग्नु भनेको आफ्ना सबै सामाजिक मुकुटहरू फुकालेर नाङ्गो सत्यसँग साक्षात्कार गर्नु हो। यहाँ न कुनै पद छ , न प्रतिष्ठा , न त धनदौलतको अहंकार नै। यहाँ केवल एउटा निरीह मानव छ , जो ब्रह्माण्डको यो विशाल क्यानभासमा एउटा सानो थोप्लो समान छ। यो शून्यता डरलाग्दो लाग्न सक्छ , तर यही शून्यताभ...