तिमी बिना पनि म: एउटा अधुरो अस्तित्वको कथा
तिमी बिना पनि म बाँचेको त छु , तर यो बाँच्नु र हुनुमा एउटा ठूलो खाडल छ भन्ने कुरा मैले प्रत्येक पल महसुस गरिरहेको छु। संसारको नजरमा म एउटा सामान्य मानिस हुँ , जो समयमै काममा जान्छ , मानिसहरूसँग बोल्छ , र जीवनको यो भीडभाडमा आफ्नो अस्तित्व जोगाउन संघर्ष गर्छ। तर भित्रभित्रै म एउटा यस्तो रुख जस्तै भएको छु , जसका जराहरू सुकिसकेका छन् तर पनि उभिइरहनु उसको विवशता हो। तिमी बिनाको मेरो यो जीवन केवल एउटा यान्त्रिक प्रक्रिया मात्र बनेको छ , जहाँ धड्कन त छ तर त्यसमा कुनै संगीत छैन। प्रेममा जब कोही अभिन्न हिस्सा बनेर आउँछ , उसले जाँदाखेरि आफ्नो साथमा हाम्रो एउटा सिङ्गो संसार नै लिएर जाँदो रहेछ। आज म आफूलाई ऐनामा हेर्छु , तर त्यहाँ देखिने आकृति मलाई आफ्नै लाग्दैन। दिनहरू बिस्तारै हप्ता र महिनाहरूमा बदलिरहेका छन् , र मैले बिस्तारै तिम्रो भौतिक अनुपस्थितिलाई आफ्नो दैनिकीको एउटा हिस्सा बनाउन सिकिसकेको छु। तर , तिमी बिना पनि ' म ' हुनुको यो अनुभव यति भारी छ कि कहिलेकाहीँ आफ्नै छायाँले पनि मलाई गिज्याइरहेको झैँ लाग्छ। बिहानको चियादेखि रातको सन्नटासम्म , प्रत्येक कुरामा तिम्रो अभाव खट्किरहन...