दिनको अनुहार
दिनको अनुहार — एउटा यस्तो ऐना हो , जसमा समयले हरेक पल आफ्नो रङ बदलिरहेको हुन्छ। बिहानीको कलिलो घाम झुल्किँदा यो अनुहार एउटा अबोध बालकको मुस्कान जस्तै निर्दोष र आशायुक्त देखिन्छ। शीतका थोपाहरूमा टल्किएको त्यो पहिलो किरणले भनिरहेको हुन्छ कि संसारमा अझै धेरै कुरा बाँकी छन् , जुन आजै पूरा हुनुपर्छ। तर जब समयको सुई अगाडि बढ्छ , दिनको त्यो कोमलता बिस्तारै हराउँदै जान्छ र यसले एउटा वयस्कको जस्तो सङ्घर्षशील र कठोर रूप धारण गर्छ। मध्याह्नको चर्को घाममा दिनको अनुहार पसिनाले निथ्रुक्क भिजेको हुन्छ , जहाँ सपना र यथार्थको बीचमा एउटा तीखो युद्ध चलिरहेको हुन्छ। यो बेला दिनको अनुहारमा न त कुनै दया हुन्छ , न त कुनै विश्राम ; यहाँ त केवल दौडधूप , कोलाहल र बाँच्नका लागि गरिएको एउटा अथक प्रयास मात्र देखिन्छ। हामीले सोच्छौँ कि दिन एउटा खगोलीय घटना मात्र हो , तर वास्तवमा यो त एउटा जीवित पात्र हो जसले हामीसँगै श्वास फेरिरहेको हुन्छ। सहरका गल्लीहरूमा दौडिरहेका गाडीहरूको हर्न , फुटपाथमा ठोक्किने हजारौँ पाइलाहरू , र बजारको त्यो कर्कश आवाज—यी सबै दिनका अभिव्यक्तिहरू हुन्। दिनको अनुहारमा कहिले सफलताको च...