माया पछि बाँकी शून्य: एउटा नीरव अस्तित्वको कथा
माया एउटा यस्तो सुन्दर र रङ्गीन भ्रम रहेछ , जसले मानिसलाई एकै पलमा ब्रह्माण्डको मालिक बनाइदिन्छ र अर्को पलमा एउटा रित्तो मरुभूमिमा छोडिदिन्छ। जब प्रेमको त्यो ज्वारभाटा शान्त हुन्छ र मानिसहरू आफ्नो बाटो लाग्छन् , तब पछाडि जे बाँकी रहन्छ , त्यसलाई केवल एउटा शब्दले व्याख्या गर्न सकिन्छ— ' शून्य ' । यो शून्य अंकगणितको जस्तो मानविहीन छैन , बरु यो त यति भारी छ कि यसलाई बोकेर हिँड्न एउटा सिङ्गो जीवन पनि अपर्याप्त लाग्छ। माया पछिको यो शून्यता केवल अभाव मात्र होइन , यो त एउटा यस्तो उपस्थिति हो जसले मानिसलाई भित्रैदेखि खोक्रो बनाइदिन्छ। हामी जब कसैलाई प्रेम गर्छौँ , तब आफ्नो अस्तित्वका साना-साना टुक्राहरू उसलाई सुम्पिँदै जान्छौँ। हाम्रा हाँसोहरू , हाम्रा सपनाहरू , हाम्रा समयका रङ्गीन रेखाहरू सबै उसकै वरिपरि घुम्न थाल्छन्। तर जब त्यो सम्बन्ध टुङ्गिन्छ , ऊ त जान्छ नै , साथमा हाम्रो त्यो अंश पनि लिएर जान्छ जुन हामीले उसलाई सुम्पिएका थियौँ। अब हामीसँग जे बाँकी छ , त्यो हाम्रो वास्तविक स्वरूप होइन , बरु एउटा काटिएको रुख जस्तो ठुटो अस्तित्व मात्र हो। माया पछिको यो शून्यमा न त कुनै गुनासो...