डर, आशा र अपेक्षा
मानव जीवनको आन्तरिक जगतमा ' डर ', ' आशा ' र ' अपेक्षा ' यस्ता तीनवटा शक्तिशाली स्तम्भहरू हुन् , जसले हाम्रो सम्पूर्ण अस्तित्वको रूपरेखा कोरेका हुन्छन्। मनोवैज्ञानिक दृष्टिकोणबाट हेर्दा , यी तीनै तत्वहरूले हाम्रो समयको चेतनालाई प्रतिनिधित्व गर्छन्—डरले सम्भावित खतराको संकेत गर्छ , आशाले भविष्यको उज्यालो देखाउँछ र अपेक्षाले वर्तमानलाई एउटा निश्चित ढाँचामा बाँध्न खोज्छ। यी तीनको आपसी तालमेल वा द्वन्द्वले नै मानिसको व्यक्तित्व , उसको सुख-दुःख र उसको जीवनको सन्तुष्टि निर्धारण गर्दछ। डरलाई मनोविज्ञानमा सबैभन्दा मौलिक र आदिम भावना मानिन्छ। यो हाम्रो अस्तित्व जोगाउने एउटा जैविक संयन्त्र हो। जब हाम्रो मस्तिष्कको ' एमिग्डाला ' ले कुनै खतरा महसुस गर्छ , तब डर पैदा हुन्छ। प्राचीन समयमा यो डर जंगली जनावर वा प्राकृतिक विपत्तिबाट बच्नका लागि आवश्यक थियो , तर आधुनिक युगमा डरको स्वरूप बदलिएको छ। आज मानिस भौतिक खतराबाट भन्दा बढी मनोवैज्ञानिक खतराबाट डराउँछ—असफलताको डर , तिरस्कारको डर , एक्लोपनको डर वा मृत्युको डर। मनोवैज्ञानिक रूपमा , डरले मानिसलाई दुईवटा बाटोमा लैजान...
