माया, म र मौनता: एउटा त्रिकोणात्मक आत्मसंघर्ष
जीवनको कुनै यस्तो मोड आउँदो रहेछ जहाँ शब्दहरू निकै साना र अर्थहीन लाग्न थाल्छन्। त्यहाँ केवल तीनवटा कुराहरू मात्र बाँकी रहन्छन्—एउटा गहिरो माया , एउटा रित्तो म र एउटा अनन्त मौनता। यी तीन तत्वहरूका बीचमा जेलिएको मेरो अस्तित्व अहिले एउटा यस्तो चौबाटोमा उभिएको छ , जहाँबाट कता जाने भन्ने कुनै निश्चित दिशा छैन। मायाले मलाई बोल्न सिकाएको थियो , तर त्यही मायाले आज मलाई मौनताको यस्तो गहिराइमा पुर्याइदियो जहाँ आफ्नै आवाज पनि पराई लाग्न थालेको छ। जब माया र म एकअर्काको आमनेसामने हुन्छौँ , तब बीचमा मौनता एउटा विशाल पर्खाल बनेर उभिदिन्छ। यो पर्खाल न त तोड्न सकिन्छ , न त नाघेर पारि जान नै। मायाको परिभाषा मानिसपिच्छे फरक होला , तर मेरो लागि माया एउटा यस्तो समर्पण थियो जसले मलाई ' म ' बाट ' हामी ' मा रूपान्तरण गरिदियो। तर जब त्यो ' हामी ' को सपना टुट्यो , तब बाँकी रहेको यो ' म ' पहिलेभन्दा धेरै गुणा एक्लो र कमजोर महसुस गर्न थाल्यो। मायामा हुँदा मौनता पनि एउटा मधुर संगीत जस्तो लाग्थ्यो। त्यतिबेला नबोलीकन पनि सबै कुरा बुझिन्थ्यो , आँखाका नानीहरूले नै हृदयका कथाहरू ...