समयको मौन साक्षी
समय कहिल्यै रोकिँदैन। घडीको सुई जस्तै , नदीको धार जस्तै , यो निरन्तर बगिरहेको हुन्छ। तर हामी प्रायः समयको बहावमा हराउँछौँ , त्यसलाई महसुस गर्न सक्दैनौँ। यद्यपि , समयको आफ्नै मौन साक्षी हुन्छ—त्यो साक्षी हामी हौं , हाम्रो अनुभूति हौं , हाम्रो स्मृति हौं। बिहानको पहिलो प्रकाश साक्षी हो—अर्को दिन सुरु भयो भन्ने मौन संकेत। पन्छीको चिरबिर , झ्यालबाट छिर्दै आएको घामको किरण , हावामा बगिरहेको हल्का ठंडक—यी सबै समयको छोटो तर स्थायी साक्षी हुन्। हामीले ध्यान दिएनौं भने यी क्षणहरू केवल सामान्य दिनका कुरा जस्ता लाग्छन् , तर ती नै दिनको पहिलो गहिरो अनुभूति हुन्। समयको साक्षी केवल खुशीमा मात्र छैन। पीडा , निराशा , अधुरोपन पनि समयको साक्षी हुन्। हिजोको गल्ती , विगतको बिछोड , अधुरो सपना—यी सबैले हामीलाई मौन रूपमा हेर्छन् , हामी जति भागेर गए पनि। समय सधैं उपस्थित छ , हामीलाई न देखाउन्जेलसम्म पनि , यो आफ्नो अविरल प्रवाहमा अघि बढिरहेको हुन्छ। दिनभरि धेरै घटना घट्छन्। कहिलेकाहीँ ती तीव्र हुन्छन्—खुशी , हाँसो , उत्साह। कहिलेकाहीँ ती शान्त हुन्छन्—मौन , प्रतीक्षा , सोच। समय सबैको साक्षी हुन्छ। यो न बो...