पहिचान: अर्कोको छायाबाट आफ्नै अस्तित्वसम्मको यात्रा
म आज ऐनाको अगाडि उभिएर आफ्नै अनुहार हेरिरहेको छु , तर मलाई लागिरहेको छ कि म कुनै अपरिचित मान्छेलाई हेर्दै छु। यो ऐनामा देखिने मान्छे को हो ? के यो त्यही मान्छे हो , जसको हरेक खुसी तिम्रो हाँसोमा निर्भर थियो ? के यो त्यही मान्छे हो , जसले आफ्नो परिचय सधैँ तिम्रो नामसँग जोडेर मात्र दिने गर्थ्यो ? आज तिमी छैनौ , र तिमीसँगै मेरो त्यो पुरानो परिचय पनि कतै हराएको छ। म त केवल तिम्रो छाया बनेर बाँचेको रहेछु। तिमीले जे मन पराउँथ्यौ , मेरो रुचि पनि त्यही हुन्थ्यो। तिमीलाई मन पर्ने रङ नै मेरो मनपर्ने रङ बन्यो। तिम्रा सपनाहरू नै मेरा उद्देश्य बने। तर आज जब तिमी यो संसारबाट बिदा भयौ , मलाई महसुस भइरहेको छ कि मैले त वर्षौँदेखि आफ्नो हत्या आफैँ गरिरहेको रहेछु। मैले तिमीलाई यति धेरै ठाउँ दिएँ कि मेरो आफ्नै लागि मेरो हृदयमा कुनै कुना बाँकी रहेन। र आज जब तिमी गयौ , म पुरै रित्तो भएको छु। मलाई लाग्दै छ कि म एउटा यस्तो किताब हुँ , जसको गाता त छ , तर भित्रका सबै पानाहरू रित्ता छन्। पहिचान गुमाउनु भनेको मृत्यु भन्दा पनि डरलाग्दो कुरा रहेछ। मृत्युमा त शरीर मात्र नष्ट हुन्छ , तर पहिचान गुम्दा त बाँच...