याद: विगतको त्यो ऐना जसमा म आज पनि हराउँछु
म अहिले यो सुनसान रातमा झ्यालको छेउमा बसेर बाहिरको अन्धकारलाई हेरिरहेको छु , र मलाई लाग्दैछ कि यो अन्धकार भन्दा पनि गाढा त तिम्रो ' याद ' रहेछ। मान्छेहरू भन्छन् कि समयले सबै कुरा बिर्साउँछ , तर मलाई त लाग्छ समयले त केवल यादहरूलाई अझ बढी तिखार्ने काम मात्र गर्दो रहेछ। एउटा पुरानो तस्बिर जस्तै , जुन जति पुरानो हुन्छ , त्यसको मूल्य त्यति नै बढ्छ। तिमी आज मसँग छैनौ , तिम्रो र मेरो बाटो अलग भएको पनि वर्षौँ भइसक्यो , तर यो यादको एउटा यस्तो अदृश्य सिक्री छ , जसले मलाई आज पनि तिम्रो त्यही पुरानो मुस्कानसँग बाँधेर राखेको छ। याद त एउटा यस्तो अनौठो पाहुना हो , जसलाई न त बोलाउनु पर्छ , न त यसले जाने बेलामा अनुमति नै माग्छ। यो त कतिबेला आउँछ र कतिबेला मुटुको एउटा कुनालाई भारी बनाएर छोड्छ , म आफैँलाई थाहा हुँदैन। म सम्झन्छु ती साना-साना कुराहरू , जुन त्यतिबेला निकै सामान्य लाग्थे , तर आज तिनै कुराहरू मेरो जीवनको सबैभन्दा ठूलो सम्पत्ति भएका छन्। तिमीले चिया पिउँदा कप समात्ने त्यो तरिका , तिमी हिँड्दा तिम्रो पाउको त्यो विशेष आवाज , र तिमीले मलाई जिस्क्याउँदा तिम्रो आँखामा देखिने त्यो सान...