तिमी नआएको दिन: एउटा अधुरो प्रेमको महाकाव्य
प्रेम एउटा यस्तो अनुभूति हो , जसले मानिसलाई पूर्णताको आभास दिलाउँछ , तर त्यही प्रेम जब प्रतीक्षाको सँघारमा उभिन पुग्छ , तब यसले एउटा अर्कै रूप धारण गर्छ। तिमी नआएको त्यो विशेष दिन मेरा लागि केवल क्यालेन्डरको एउटा पाना मात्र थिएन , बरु त्यो त मेरो अस्तित्वको एउटा ठूलो हिस्सा रित्तिएको क्षण थियो। प्रेममा प्रतीक्षाको आफ्नै सौन्दर्य हुन्छ भनिन्छ , तर जब त्यो प्रतीक्षा अनन्ततातर्फ धकेलिन्छ , तब स्मृतिहरूले मुटुमा सुइरो रोपेझैँ पीडा दिन थाल्छन्। तिमी आउने वाचाले भित्ताको घडीका सुइहरूलाई पनि एउटा अर्थ दिएको थियो , तर जब समय घर्कँदै गयो र तिम्रो पाइलाको आवाज सुन्न पाइएन , तब प्रत्येक सेकेन्ड एउटा युग जस्तै लामो र भारी महसुस हुन थाल्यो। झ्यालको बाहिर पहेँलिँदै गरेका पातहरू बिस्तारै भुइँमा खसिरहेका थिए , मानौँ तिनीहरू पनि मेरो आशाका त्यान्द्राहरू झैँ टुटिरहेका छन्। मैले कति पटक बाटोतिर नजर डुलाएँ , कति पटक ढोकाको कापबाट बाहिर चियाएँ , त्यसको कुनै लेखाजोखा छैन। तिमी आउँदा लगाउने भनेर साचेर राखेको त्यो मुस्कान बिस्तारै ओइलाउँदै गयो र त्यसको ठाउँ एउटा गहिरो शून्यताले लियो। स्मृतिहरू यति ब...