आजका अनुभूतिहरू
आजको दिन पनि अरू दिनझैँ नै सुरु भयो—तर हरेक दिनको आफ्नै स्वाद हुन्छ , आफ्नै रंग , आफ्नै स्पर्श। बिहान आँखा खुल्नेबित्तिकै पहिलो अनुभूति थियो—शान्ति। बाहिर हल्का कुहिरो थियो , सहर पूर्ण रूपमा ब्युँझिएको थिएन। त्यो आधा उज्यालो , आधा अँध्यारो क्षणले मनमा एउटा मधुर सन्तुलन जगायो। लाग्यो , आजको दिनलाई हतार नगरी महसुस गर्नुपर्छ। बिहानको चियाको पहिलो घुट्कासँगै एउटा न्यानोपन फैलियो—केवल शरीरमा होइन , मनमा पनि। कहिलेकाहीँ सानो स्वादले पनि ठूलो सन्तुष्टि दिन्छ। चियाको बाफसँगै आजका योजनाहरू दिमागमा उठिरहेका थिए। गर्नुपर्ने कामहरूको सूची लामो थियो , तर आज मनमा अनौठो स्थिरता थियो। जिम्मेवारीहरू त सधैं हुन्छन् , तर ती बोझजस्ता लाग्नु वा अवसरजस्ता लाग्नु—त्यो मनको अवस्थाले निर्धारण गर्छ। घरबाहिर निस्किँदा सडकमा जीवनको चहलपहल सुरु भइसकेको थियो। स्कुलतर्फ हतारिँदै गरेका विद्यार्थी , काममा जाँदै गरेका कर्मचारी , पसल खोल्दै गरेका व्यापारी—सबै आ–आफ्नो कथामा व्यस्त। आजको अनुभूति यति थियो—हरेक मानिसको अनुहारमा कुनै न कुनै कथा लुकेको छ। हामी सायद एक–अर्कालाई चिन्दैनौँ , तर सबैले केही न केही बोकेका...