दैनिक आत्मकथा
दैनिक आत्मकथा कुनै ठुलो ग्रन्थ वा इतिहासको भारी पुस्तक होइन , यो त हरेक दिन सूर्यको पहिलो किरणसँगै लेखिन सुरु गरिने र रातको नीरवतामा पूर्णविराम लगाइने एउटा कोमल र व्यक्तिगत डायरी हो। मेरो लागि दैनिक आत्मकथा भनेको केवल समयको गणना मात्र होइन , बरु मेरो अस्तित्वले हरेक चौबीस घण्टामा तय गर्ने एउटा सूक्ष्म यात्रा हो। यो यात्रा सधैँ एउटै लयमा हुँदैन—कहिले यो शान्त नदी जस्तै बग्छ त कहिले उकाली-ओरालीका थुम्काहरूमा अल्झिन्छ। तर , यसको सुन्दरता नै यही अनिश्चिततामा छ। हरेक बिहान जब म आँखा खोल्छु , मलाई लाग्छ कि मलाई एउटा नयाँ र रित्तो पाना उपहार स्वरूप दिइएको छ , जसमा मैले आफ्ना कर्म , विचार र भावनाका मसीले आजको कथा लेख्नु छ। दिनको सुरुवातमा मेरो आत्मकथाका अक्षरहरू एकदमै मधुर र आशावादी हुन्छन्। ओछ्यानबाट उठ्दै गर्दाको त्यो पहिलो केही मिनेट , जब मन पूर्ण रूपमा जागृत भइसकेको हुँदैन , त्यतिबेला एउटा गहिरो कृतज्ञताको भावले मलाई स्पर्श गर्छ। म जिउँदो छु , म सास फेरिरहेको छु र म फेरि यो सुन्दर संसारलाई हेर्न पाइरहेको छु—यो नै मेरो आजको कथाको पहिलो वाक्य बन्छ। चियाको कप समात्दै गर्दाको त्यो न्यानोपन र...