म भित्रको उज्यालो र छायाँ
आज डायरीका यी कोरा पानाहरूमा म आफ्नै अस्तित्वको रङ्ग पोख्न बसेको छु , जहाँ शब्दहरू भावनाको लयमा मिसिएर एउटा अनौठो सङ्गीत बनिरहेका छन्। मेरो भित्री संसार एउटा यस्तो विशाल क्यानभास हो , जहाँ उज्यालो र छायाँको लुकामारी चलिरहन्छ , मानौँ कुनै अनन्त साँझको आकाशमा दिन र रातको मिलन भइरहेको छ। म भित्रको त्यो उज्यालो , जुन कहिलेकाहीँ बिहानीको पहिलो किरणझैँ ओठको मुस्कानमा झुल्किन्छ , वास्तवमा मेरो आशा , मेरो साहस र मेरो सात्त्विक चेतनाको प्रतिविम्ब हो। यो उज्यालोले मलाई सिकाउँछ कि जीवनका कठिन मोडहरूमा पनि एउटा सानो दियो बालेर हिँड्न सकिन्छ। जब म कसैको दुःखमा पग्लिन्छु , जब म आफ्ना सपनाहरूलाई पछ्याउँदै हिँड्छु , तब मलाई महसुस हुन्छ कि म भित्र एउटा प्रज्वलित सूर्य बास गर्दछ , जसले मेरो बाटो मात्र होइन , बरु मेरो सोच र दृष्टिकोणलाई पनि सफा राख्छ। तर , यो उज्यालोको अस्तित्व तब मात्र पूर्ण हुन्छ जब यसको समानान्तरमा छायाँ उभिएको हुन्छ। मेरो छायाँ मेरो कमजोरी होइन , बरु मेरो यथार्थको ऐना हो। यो छायाँ मेरो विगतका ती तिता अनुभवहरू , मेरा डरहरू , मेरो एकाकीपन र मेरा ती इच्छाहरू हुन् जो समयको गर्दमा कतै ह...