खत: आत्मामा कोरिएको एउटा नमेटिने चिनो
म अहिले ऐनाको अगाडि उभिएर आफ्नो अनुहार हेरिरहेको छु। बाहिरबाट हेर्दा म पुरै सफा देखिन्छु , मेरो छालामा कतै कुनै चोटको निशान छैन। तर मेरो भित्र ? मेरो भित्र त खतै-खतको एउटा ठूलो सङ्ग्रहालय छ। तिमीलाई लाग्छ होला कि तिमी मेरो जीवनबाट गएपछि सबै कुरा सकियो , तर तिमीले जाँदाजाँदै मेरो आत्मामा एउटा यस्तो ' खत ' कोरेर गयौ , जसले मलाई हरेक पल म अझै घाइते छु भन्ने याद दिलाइरहन्छ। खत भनेको केवल दुखाइको चिनो मात्र होइन , यो त एउटा युद्ध जितेको वा हारेको प्रमाण पनि हो। मैले प्रेमको यो युद्ध हारेँ , र यो खत मेरो हारको सबैभन्दा ठूलो तक्मा हो। मान्छेहरू भन्छन् , " समयले सबै घाउहरू निको पार्छ।" तर उनीहरूले यो भन्न बिर्सिए कि घाउ त निको होला , तर त्यसले छोडेको खत त सधैँ त्यहीँ रहिरहन्छ। र यो खत नै हो , जसले तपाईंलाई फेरि कहिल्यै उस्तै हुन दिँदैन। म सम्झन्छु त्यो रात , जब तिमीले अन्तिम पटक मलाई हेरेर भनेकी थियौ— "हाम्रो बाटो अब यहीँ सकियो।" त्यतिबेला मलाई लागेको थियो कि मेरो मुटु नै फुटेर टुक्रा-टुक्रा भयो। त्यो फुटाइको आवाज कसैले सुनेन , तर त्यसले मेरो भित्री तहमा एउटा ...