म र मेरा क्षणहरू
'म र मेरा क्षणहरू'—यो एउटा यस्तो यात्रा हो जहाँ समयको कुनै घडी चल्दैन, मात्र भावनाका ढुकढुकीहरू सुनिन्छन्। जब म फर्केर हेर्छु, मेरो जीवन केवल वर्ष, महिना वा दिनहरूको समूह मात्र लाग्दैन; बरु यो त ती खास क्षणहरूको सङ्गालो हो जसले मलाई आजको यो स्वरूपमा ल्याइपुर्यायो। कतिपय क्षणहरू यति साना हुन्छन् कि अरूका लागि ती सामान्य हुन्, तर मेरा लागि ती सिङ्गो संसार हुन्। कसैको आँखामा देखिएको त्यो निस्वार्थ स्नेह, चियाको कपबाट उडिरहेको त्यो तातो बाफमा हराएको मेरो सोच, वा साँझको अँध्यारोमा एक्लै हिँड्दा महसुस गरिएको त्यो आत्म-निर्भरता—यी सबै मेरा ती क्षणहरू हुन् जसले मेरो अस्तित्वलाई अर्थ दिएका छन्।
म र मेरा क्षणहरूबीच एउटा अनौठो लुकामारी चलिरहन्छ। कहिलेकाहीँ म ती क्षणहरूलाई मुठ्ठीमा कस्न खोज्छु, तिनलाई रोकेर सधैंका लागि आफ्नै बनाउन चाहन्छु, तर समयको बालुवा जस्तै ती हातबाट फुत्किहाल्छन्। फेरि महसुस हुन्छ, ती क्षणहरूको सुन्दरता नै तिनको क्षणिकतामा रहेछ। यदि ती सधैं रहन्थे भने सायद तिनको मूल्य यति धेरै हुने थिएन। मेरा केही क्षणहरू निकै भारी छन्, जसमा विछोडको पीडा र असफलताको तीतोपन मिसिएको छ। ती क्षणहरूमा म निकै एक्लो भएँ, म रोएँ, र मलाई लाग्यो कि अब सबै समाप्त भयो। तर आज तिनै क्षणहरूलाई सम्झँदा मलाई गर्व लाग्छ, किनकि तिनैले मलाई सहनशीलता सिकाए र मलाई भित्रैदेखि बलियो बनाए।
मेरा केही क्षणहरू भने निकै चम्किला र उज्यालोले भरिएका छन्। ती क्षणहरूमा मैले सफलताको स्वाद चाखेको छु, प्रियजनहरूको साथमा मन खोलेर हाँसेको छु र जिन्दगीलाई एउटा उत्सवको रूपमा अनुभव गरेको छु। ती क्षणहरूले मलाई सिकाए कि खुसी हुनको लागि सधैं ठूला कारणहरू चाहिँदैनन्। कहिलेकाहीँ त केवल एउटा राम्रो गीत सुन्नु वा झ्यालबाट पानी परेको हेर्नु पनि जीवनको सबैभन्दा ठूलो सुख बनिदिन्छ। म र मेरा ती साना-साना खुसीका क्षणहरू मिलेर नै मेरो जिन्दगीको रङ्गीन गलैंचा बुनिएको छ। म ती क्षणहरूमा यति धेरै डुब्छु कि मलाई समय र स्थानको कुनै होस हुँदैन, लाग्छ म र त्यो क्षण एउटै भइसकेका छौं।
आजको यो पल पनि मेरो एउटा महत्त्वपूर्ण क्षण हो, जहाँ म बसेर आफैंलाई शब्दमा उतार्ने प्रयास गरिरहेको छु। म र मेरो यो एकान्त आज निकै आत्मीय साथी बनेका छन्। बाहिरी संसारको कोलाहल भन्दा टाढा, यो क्षणमा म केवल म छु। म आफ्ना गल्तीहरूलाई स्वीकार गर्छु, आफ्ना सफलताहरूमा मुस्कुराउँछु र आफ्ना अधुरा सपनाहरूलाई मायाले सुम्सुम्याउँछु। मेरा क्षणहरूले मलाई कहिल्यै धोका दिएनन्, बरु तिनले मलाई हरेक मोडमा नयाँ पाठ सिकाए। कतिपय क्षणहरूले मलाई ऐना देखाए र मलाई मेरो वास्तविक अनुहारसँग परिचय गराए। म आज जहाँ छु, जे छु, ती सबै मेरा क्षणहरूकै उपज हुन्।
जिन्दगीको यो लामो बाटोमा कतिपय क्षणहरू स्मृतिबाट हराएर जान्छन्, तर कतिपय भने मुटुको गहिराइमा गाडिएर बस्छन्। म ती गढेर बसेका क्षणहरूलाई बारम्बार पल्टाएर हेर्न रुचाउँछु। ती क्षणहरूमा एउटा यस्तो जादू हुन्छ जसले मलाई तुरुन्तै विगतमा पुर्याइदिन्छ—म त्यही पुरानो सुगन्ध महसुस गर्न सक्छु, त्यही स्पर्श पाउँछु र त्यही अनुभूतिमा डुब्छु। म र मेरा क्षणहरू सँगै अगाडि बढिरहेका छौं। मलाई थाहा छ, भविष्यमा पनि धेरै यस्ता क्षणहरू आउनेछन् जसले मलाई रुवाउनेछन् वा हँसाउनेछन्। म ती सबैलाई खुल्ला हृदयले स्वागत गर्न तयार छु। किनकि म बुझ्छु, ती क्षणहरू नै मेरो जीवनका असली धन हुन्।
अन्ततः, म र मेरा क्षणहरू एउटै सिक्काका दुई पाटा हुन्। म बिना क्षणहरूको कुनै अर्थ छैन र ती क्षणहरू बिना मेरो कुनै पहिचान छैन। म चाहन्छु कि मेरो जीवनको अन्तिम क्षणसम्म पनि म यसरी नै प्रत्येक पललाई महसुस गर्दै बाँच्न सकूँ। मेरा यी क्षणहरू नै मेरो विरासत हुनेछन्, मेरा यी अनुभूतिहरू नै मेरो अस्तित्वको प्रमाण हुनेछन्। आजको यो शान्त समयमा, म आफ्ना सबै क्षणहरूलाई धन्यवाद दिन्छु—चाहे ती आँसुले भरिएका हुन् वा हाँसोले। किनकि ती सबैले मिलेर मलाई 'म' बनाएका छन्। म र मेरा क्षणहरू, यसरी नै अनन्तसम्म यात्रा गरिरहनेछौं, एउटा नलेखिएको तर निकै सुन्दर कथाको रूपमा।
Comments
Post a Comment