डिजिटल सिन्दूर
लैपटपको स्क्रिनबाट आउने त्यो नीलो प्रकाश मेरो अनुहारमा ठोकिइरहेको छ, ठ्याक्कै त्यस्तै गरी जसरी सात फेरा लगाउँदा अग्निको राप ठोकिनुपर्ने थियो। लिस्बनको यो चिसो कोठामा म एक्लै छु, तर मेरो अगाडि स्ट्यान्डमा राखिएको मोबाइलभित्र एउटा अर्कै संसार छ। इटहरीको त्यो आँगन, जहाँ म हुनुपर्ने थियो, अहिले एउटा सानाे विन्डोमा खुम्चिएको छ। पण्डितजीले मन्त्र पढिरहनुभएको छ, तर उहाँको आवाज 'इन्टरनेट स्टेबल' नभएर बीचबीचमा काटिइरहेको छ। कस्तो अचम्मको समय आयो, जहाँ लगनको साइत पण्डितले मात्र होइन, वाइफाइको सिग्नलले पनि तय गर्दो रहेछ।
मैले हातमा सिन्दूर लिएको छु। मेरो औंलाहरू कामिरहेका छन्। मेरो अगाडि तिमी छैनौ, मात्र एउटा क्यामेराको लेन्स छ। मैले यो सिन्दूर कहाँ लगाइदिऊँ? यो सिसाको स्क्रिनमा, कि तिम्रो अनुहार पिक्सेल बनेर सजिएको त्यो डिजिटल फ्रेममा? तिमी उताबाट मुस्कुराइरहेकी छौ, तिम्रो आँखामा आँसु छ जुन लो-रिजोल्युसनमा पनि प्रस्टै देखिन्छ। मैले सिन्दूरको बट्टा खोलेर स्क्रिनको नजिक लैजाँदा मलाई आभास भयो कि परम्परा त मुटुमा हुने कुरा हो, तर स्पर्शविहीन यो रीतले कता-कता रित्तो बनाउँदो रहेछ।
मैले स्क्रिनमा सिन्दूर छुवाएँ। मेरो औंलाले तिम्रो निधार होइन, चिसो सिसा महसुस गर्यो। इटहरीको त्यो घरमा ढोलक बजिरहेको होला, मिठाई बाँडिँदै होला, तर यहाँ लिस्बनको यो सुनसान अपार्टमेन्टमा केवल म छु र मेरो ल्यापटपको तातो फ्यानको आवाज छ। हामी 'कनेक्टेड' त छौँ, तर के हामी सँगै छौँ र? यो सिन्दूर डिजिटल त भयो, तर यसको रातो रङले दिने त्यो जिम्मेवारी र प्रेमको भार भने मेरो काँधमा अझै वास्तविक छ। एउटा क्लिकमा सुरु भएको यो नयाँ यात्रामा न त कसैले गोडा धोइदिए, न त कसैले मलाई जिस्काए। मात्र एउटा 'लिंक' थियो जसले दुईवटा भूगोललाई जोड्यो, तर दुईवटा आत्माको दूरीलाई भने जस्ताको तस्तै राखिदियो।
संसारले भन्छ प्रविधिले दूरी मेटायो। तर आज मलाई महसुस भइरहेको छ, प्रविधिले त केवल दूरीको विज्ञापन मात्र गर्दोरहेछ। स्क्रिनमा देखिएको तिम्रो त्यो सिन्दूर भरिएको निधार हेर्दा खुसी त छु, तर मनको कुनै कुनामा एउटा प्रश्न उब्जिरहन्छ—के यो सम्बन्धलाई पनि भविष्यमा सफ्टवेयर अपडेट झैं अपडेट गरिरहनुपर्ने त होइन? हावामा मन्त्रहरू गुन्जिरहेका छन्, तर ती मन्त्रहरू 'डाटा प्याकेट' बनेर यात्रा गरिरहेका छन्। आज हाम्रो लगनगाँठो रेशमी कपडाले होइन, अप्टिकल फाइबरको तारले बाँधिएको छ। यो 'डिजिटल सिन्दूर' सायद हाम्रो बाध्यताको चिनो हो, वा सायद यो बदलिँदो संसारको नयाँ परिभाषा।
Comments
Post a Comment