ब्याट्री लो र भिडियो कल

लामो दुरीको प्रेम सम्बन्धमा बाँधिएका दुई मुटुहरूका लागि प्रविधि एउटा वरदान जस्तो लागे पनि कहिलेकाहीँ यही प्रविधि नै ठूलो पीडाको स्रोत बनिदिन्छ। जब संसारभरिका प्रेमीहरू एकअर्काको हात समातेर हिँडिरहेका हुन्छन्, यो सम्बन्धमा रहेका व्यक्तिहरू भने एउटा सानो मोबाइलको स्क्रिनमा खुम्चिएका हुन्छन्। दिनभरिको थकानपछि जब उनीहरू एकअर्काको अनुहार हेरेर मनका कुरा साट्न भिडियो कलमा जोडिन्छन्, तब सुरु हुन्छ एउटा अदृश्य संघर्ष। त्यो पिक्सेलेटेड स्क्रिनमा देखिने धमिलो अनुहार नै उनीहरूको संसारको सबैभन्दा सुन्दर दृश्य बन्छ, तर त्यही दृश्य पनि स्थिर रहन मान्दैन।

कहिले वाइफाइको सिग्नल कमजोर भएर आवाज काटिन्छ त कहिले भिडियो रोकिन्छ, जसले मनमा उब्जिएका भावनाहरूलाई बीचैमा अधुरो छाडिदिन्छ। सबैभन्दा डरलाग्दो कुरा त तब हुन्छ जब फोनको कुनामा 'ब्याट्री लो' को रातो संकेत देखा पर्छ। त्यो सानो रातो चिन्हले भर्खरै सुरु भएको आत्मीय कुराकानीलाई अचानक टुंग्याइदिने चेतावनी दिइरहेको हुन्छ। कतिपय अवस्थामा त लोडसेडिङ वा अचानक जाने बिजुलीले चार्ज गर्ने बाटो पनि बन्द गरिदिन्छ। यस्तो बेला लाग्छ, मानौँ सारा संसार नै उनीहरूलाई एक हुनबाट रोक्न लागिपरेको छ।

हातमा फोन समातेर चार्जरको तारले भ्याएसम्मको दुरीमा खुम्चिएर कुरा गर्दाको त्यो छटपटी शब्दमा बयान गर्न सकिँदैन। एकातिर मन भरिएका कुराहरू पोख्नु छ, अर्कोतिर फोन तातेर कानै पोल्ने भइसकेको हुन्छ। एउटा स्पष्ट स्पर्शको तिर्सना मेट्न नसकिरहेका उनीहरूका लागि त्यो धमिलो भिडियो कल नै सहारा हुन्छ, तर त्यसमा पनि प्रविधिको यो अवरोधले सम्बन्धलाई झन् चुनौतीपूर्ण बनाइदिन्छ। फोन स्विच अफ हुनुभन्दा अगाडिको त्यो अन्तिम 'मिस यु' र 'लभ यु' मा कयौँ सपना र विवशताहरू लुकेका हुन्छन्। भौतिक उपस्थितिको अभावलाई प्रविधिले भर्न खोजे पनि ब्याट्री र सिग्नलको यो खेलले दूरीलाई झन् बढी महसुस गराइदिन्छ।