अनफ्रेन्ड गरिएको नाता

 

फेसबुकको त्यो सानो 'अनफ्रेन्ड' बटनले सम्बन्ध त टुंग्याइदिन्छ, तर यादहरूको एल्गोरिदमलाई भने थाम्न सक्दैन। "अनफ्रेन्ड गरिएको नाता" आजको डिजिटल युगको एउटा यस्तो निशब्द पीडा हो, जहाँ मान्छेहरू एकअर्काको जीवनबाट भौगोलिक रूपमा टाढा भए पनि स्क्रिनको कुनै कुनामा सधैँ झुल्किरहन्छन्। हिजोसम्म जसको मुस्कानको पहिलो साक्षी आफू भइन्थ्यो, आज त्यही मान्छेको विवाहको तस्बिर एउटा अपरिचित 'म्युचुअल फ्रेन्ड' को वालमा वा 'सजेसन' मा देखिँदा मुटुको धड्कन एक्कासि रोकिए झैँ हुन्छ। त्यो एउटा क्लिकले वर्षौँको सामिप्यतालाई क्षणभरमै पराइ बनाइदिन्छ, तर औंलाहरूले मोबाइलको स्क्रिनमा 'स्क्रोल' गरिरहँदा मनले भने अझै पनि त्यही तस्बिरमा अडिन खोज्छ।

आफू सामेल हुनुपर्ने एउटा सुन्दर जीवनको हिस्सामा अर्कै कसैलाई देख्नुको सास्ती शब्दमा वर्णन गर्न सकिँदैन। त्यो विवाहको जगमगाहट, उनीहरूको खुसी र तस्बिरमुनि ओइरिएका बधाईका सन्देशहरू देख्दा लाग्छ— समय कति निर्मम हुँदो रहेछ। आफूले बुनेका सपनाहरू आज अर्कैको वास्तविकता बनेर आखाँ अगाडि नाचिरहेका हुन्छन्। हामी 'डिजिटल' दुनियाँमा त अगाडि बढ्छौँ, तर भावनाको दुनियाँमा भने त्यही एउटा तस्बिरले महिनौँ पछाडि धकेलिदिन्छ। अगाडि बढ्ने प्रयासमा हतार-हतार स्क्रोल गर्दा पनि भित्र कतै एउटा ठूलो खालीपन महसुस हुन्छ। त्यो तस्बिरमा देखिएको मुस्कानमा आफ्नो हक नहुनु र एउटा "फलोअर्स" को हैसियतमा पनि नरहनुको पीडा आधुनिक प्रेमको सबैभन्दा ठूलो विडम्बना हो।

वास्तवमा, यो स्क्रोल गर्नु मात्र होइन, बरु एउटा यस्तो अन्त्येष्टिमा सहभागी हुनु जस्तै हो जहाँ कुनै मन्त्र पढिँदैन, मात्र मौनता छाउँछ। एउटै फ्रेममा अटाउनुपर्ने दुई आत्मा आज एउटा पिक्सेलको दूरीमा पनि छैनन्। हामी उनीहरूको नयाँ संसारलाई नहेर्ने कसम खान्छौँ, तर हातहरू अनौठो गरी त्यही प्रोफाइल सर्च गर्न पुग्छन्। यो संघर्ष कुनै ठूलो युद्ध भन्दा कम छैन— जहाँ एकातिर आफ्नो आत्मसम्मान जोगाउनु छ भने अर्कोतिर भित्र गुम्सिएको त्यो पुरानो प्रेम। यसरी अनफ्रेन्ड गरिएको नाताले सिकाउँछ कि कसैलाई आफ्नो जीवनबाट हटाउन त सजिलो छ, तर उसको खुसीलाई 'अनसीन' गरेर अगाडि बढ्नु संसारकै सबैभन्दा कठिन यात्रा हो।