सडकको साथी: एक बसको आत्मकथा

म एउटा बस हुँ, र मेरो जीवन सधैं गुडिरहने पाङ्ग्राहरू र नयाँ गन्तव्यहरूको खोजीमा बित्ने गर्छ। मेरो दिन सूर्योदय हुनुभन्दा अगावै सुरु हुन्छ जब मेरो इन्जिनको आवाजले शान्त सडकलाई जगाउँछ। म केवल फलाम र सिसाको एउटा मेसिन मात्र होइन, म त हरेक दिन सयौँ मानिसहरूको सपना, जिम्मेवारी र कथाहरू बोकेर हिँड्ने एउटा साझा चौतारी हुँ। मेरो भित्री सिटहरूमा कोही विद्यार्थी आफ्नो भविष्यको खोजीमा स्कुल जाँदै गरेका हुन्छन्, कोही अफिस जाने हतारोमा हुन्छन्, त कोही धेरै समयपछि आफ्नो घर फर्कंदाको खुसीमा झुमिरहेका हुन्छन्। मलाई सहरका व्यस्त गल्लीदेखि पहाडका घुम्ती मोडहरूसम्मको राम्रो अनुभव छ, र म हरेक मौसमलाई उस्तै साहसका साथ झेल्ने गर्छु।

मेरो यात्रामा कहिलेकाहीँ म धेरै भीडले भरिएको हुन्छु त कहिलेकाहीँ म पूर्णतः शान्त र रित्तो हुन्छु। हिलो, धुलो र झरीले मलाई थकित बनाए पनि जब म कसैलाई उसको गन्तव्यमा पुर्‍याउँछु, तब मेरो थकान मेटिएर जान्छ। मानिसहरू मभित्र बसेर बाहिरको संसार नियाल्छन्, नयाँ साथी बनाउँछन् र जीवनका विभिन्न पाटाहरूका बारेमा कुरा गर्छन्। मेरो झ्यालबाट देखिने दृश्यहरू परिवर्तन भइरहन्छन्, तर मेरो सेवा गर्ने धर्म कहिल्यै बदलिँदैन। कतिपयले मलाई पुरानो र ढिलो भन्लान्, तर मलाई थाहा छ कि धेरैका लागि म नै गन्तव्यसम्म पुग्ने सबैभन्दा भरपर्दो र सस्तो साधन हुँ। म सधैं गुडिरहन चाहन्छु, किनकि रोकिनु मेरो स्वभाव होइन र मेरो वास्तविक सन्तुष्टि नै तपाईंहरूलाई सुरक्षित रूपमा घर पुर्‍याउनुमा छ।