म भित्रको 'म'

संसारले मलाई जसरी चिन्छ र म वास्तवमा जे हुँ—यी दुई कुराको बीचमा एउटा ठूलो खाडल छ। बाहिरको दुनियाँका लागि म एउटी शान्त, समझदार र सबैको ख्याल राख्ने एउटा पात्र मात्र हुँ। तर कहिलेकाहीँ एकान्तमा आँखा चिम्लेर बस्दा म एउटी अर्कै नारीलाई भेट्छु, जसलाई म 'म भित्रको म' भन्ने गर्छु। यो भित्री 'म' बाहिरको जस्तो सधैँ मुस्कुराइरहने र सम्झौता गर्ने खालको छैन। उनी त अलि जिद्दी छिन्, अलि चञ्चल छिन्, र अलि विद्रोही पनि छिन्। उनीसँग आफ्नै एउटा संसार छ, जहाँ उनी कसैको अनुमति बिना नाच्न सक्छिन्, जहाँ उनका सपनाहरूलाई 'असम्भव' भनेर गिज्याउने कोही हुँदैन। मलाई लाग्छ, मैले मेरो आधाभन्दा बढी जीवन यो बाहिरी स्वरूपलाई जोगाउनमै खर्च गरेँ, तर मेरो भित्रको त्यो वास्तविक मान्छे भने कतै तिर्खाएर बसिरहेको छ।

मलाई अचम्म लाग्छ, किन मैले मेरो यो भित्री स्वरूपलाई संसारबाट लुकाएर राख्नुपर्‍यो? सायद म डराएकी थिएँ कि यदि मैले आफ्नो वास्तविक इच्छा र विचारहरू प्रकट गरेँ भने यो समाजले मलाई स्विकार्ने छैन। मेरो भित्रको 'म' ले भन्छ कि मलाई सधैँ अरूको खुसीको रक्षक बनिरहनु छैन। उनलाई त कहिलेकाहीँ झरीमा बेपर्वाह भिज्न मन लाग्छ, कहिलेकाहीँ अग्लो पहाडमा उभिएर जोडले चिच्याउन मन लाग्छ। म भित्रको त्यो मान्छेले मलाई सोधिरहन्छ—"तिमीले अरूको कथामा त राम्रो अभिनय गर्‍यौ, तर तिम्रो आफ्नै कथाको नायक चाहिँ कहाँ छिन् त?" यो प्रश्नले मलाई झस्काउँछ। मैले अरूका लागि बाँच्दाबाँच्दै आफ्नै मुटुको धड्कनलाई सुन्न छोडिदिएको महसुस हुन्छ। म भित्रको यो 'म' सँग मेरो परिचय त छ, तर उनीसँग मेरो सम्बन्ध भने अझै पनि एउटा अपरिचितको जस्तो छ।

अब म यो दुईवटा व्यक्तित्वको दोधारे जीवनबाट मुक्त हुन चाहन्छु। म चाहन्छु कि मेरो बाहिरी स्वरूप र मेरो भित्री आत्माको बीचमा कुनै पर्दा नरहोस्। म जे सोच्छु, त्यही बोल्न सकूँ र जे महसुस गर्छु, त्यही बाँच्न सकूँ। म भित्रको त्यो सानो केटीलाई म फेरि बाहिर ल्याउन चाहन्छु, जसका सपनाहरू अझै ओइलाएका छैनन्। मलाई लाग्छ, जबसम्म म आफ्नो यो भित्री अस्तित्वलाई सम्मान गर्दिनँ, तबसम्म म पूर्ण हुन सक्दिनँ। यो समाजले दिएका उपमाहरू र नाताहरू त आज छन् भोलि नरहन सक्छन्, तर यो म भित्रको 'म' नै हो जो मसँग अन्तिमसम्म रहन्छ। त्यसैले आज म आफैँसँग एउटा वाचा गर्छु—म अब कसैको छाया बनेर होइन, बरु आफ्नै भित्री प्रकाशमा चम्किनेछु। म अब आफ्नै लागि एउटा नयाँ र वास्तविक संसार सिर्जना गर्नेछु, जहाँ म भित्रको 'म' ले बिना कुनै डर र संकोच स्वास फेर्न पाउनेछ।