विछोड: दुई किनारको कहिल्यै नमेटिने दूरी
म आज यो पुरानो चौतारीमा बसेर पर क्षितिजतिर हेरिरहेको छु , जहाँ आकाश र धर्ती मिल्न खोजेजस्तो देखिन्छन् , तर वास्तवमा उनीहरू कहिल्यै मिल्दैनन्। हाम्रो कथा पनि त्यस्तै भयो। तिमी र म , एउटै आकाशमुनि , एउटै माटोमा टेकिएका दुई आत्मा , तर आज हाम्रो बीचमा विछोडको यस्तो विशाल पर्खाल ठडिएको छ कि म जतिसुकै जोडले चिच्याए पनि मेरो आवाज तिमीसम्म पुग्दैन। विछोड भनेको के हो ? के यो केवल तिमी यो बाटोबाट उता जानु र म यतै रोकिनु मात्र हो ? अहँ , विछोड त त्यो विष हो जसलाई मान्छेले हरेक सासमा अलि-अलि गर्दै पिउनुपर्छ। तिमी त गयौ , तर जाँदाजाँदै तिमीले मेरो आधा अस्तित्व पनि साथमै लिएर गयौ। अब म जे छु , त्यो केवल एउटा रित्तो खोक्रो मात्र हुँ। मान्छेहरू भन्छन् , विछोडले प्रेमलाई अझ गाढा बनाउँछ , तर म भन्छु विछोडले त प्रेमलाई एउटा यस्तो घाउ बनाइदिन्छ जो निको हुन त खोज्छ , तर हावा चल्ने बित्तिकै फेरि चहर्याउन थाल्छ। म सम्झन्छु त्यो अन्तिम साँझ , जब तिमीले मलाई "बिदा" भन्यौ। तिम्रो त्यो एउटा शब्दले मेरो पुरै संसारलाई भूकम्पले जस्तै हल्लाइदिएको थियो। मलाई लागेको थियो , यदि मैले तिम्रो हात बेसरी समातेँ ...