आजको आत्मप्रतिबिम्ब
आजको दिन ढल्दै गर्दा र रातको नीलो पर्दाले धर्तीलाई ढाक्दै गर्दा , म पुनः त्यही ठाउँमा आइपुगेको छु जहाँ म र मेरो एकान्त बाहेक कोही छैन। यो ' आजको आत्मप्रतिबिम्ब ' कुनै दार्शनिक प्रवचन होइन , बरु मेरो आफ्नै आत्माको ऐना अगाडि उभिएर गरिएको एउटा इमानदार स्वीकारोक्ति हो। मेरो भित्रको उज्यालो र छायाँले आज दिनभरि कस्तो भूमिका खेले र तिनले मलाई कुन मोडमा पुर्याए , त्यसको हिसाब-किताब गर्न म यो डायरीका पानाहरूमा आफ्ना भावनाहरू पोख्दैछु। आजको बिहानी निकै उज्यालो थियो। मनमा एउटा छुट्टै उत्साह थियो , मानौँ आज म संसारका सबै समस्याहरूको समाधान फेला पार्नेछु। मेरो उज्यालो पक्षले मलाई कर्तव्यको बाटोमा डोर्यायो। मैले मुस्कुराएर मानिसहरूसँग कुरा गरेँ , आफ्ना कामहरू इमानदारीका साथ पुरा गरेँ र एउटा आदर्श पात्रको भूमिका निभाउने प्रयास गरेँ। तर , त्यो उज्यालोको चकाचौंधमा मैले एउटा कुरा बिर्सिएँ—अत्यधिक उज्यालोले पनि मान्छेलाई अन्धो बनाउन सक्छ। जब म आफ्नै सफलता र ' ठिक ' हुनुको अहंकारमा रमाइरहेको थिएँ , तब मैले आफ्ना साना गल्तीहरूलाई देख्न सकिनँ। मेरो उज्यालोले मलाई भनिरहेको थियो , " त...