मलाई माया गर्ने पानी
म प्रायः बन्द भएर बस्छु । झोलाको अँध्यारो कुनामा कसिलो गरी बेरिएर , वा ढोकाको छेउमा झुन्डिएर , आकाशको सपना देख्न थाले । मानिसहरू सोच्छन् कि म पानीलाई माया गर्छु किनकि म त्यसैको लागि बनेको हुँ तर सत्य यो हो । मलाई उनीसँग बस्न पाउदा मन पर्छ । जब उनी मलाई खोल्छिन् , उनीका हातहरू सधैं चिसो हुन्छन् । पहिलो थोपा मेरो छालामा लाजले टिल्पिएर खस्छ र त्यसपछि बाँकी थोपाहरूले आफ्ना ध्वनी बजाउँदै पछ्याउँछन् । म महसुस गर्छु कि उनीका काँधहरू ममुनि झुक्छन् , मैले उनीलाई सुक्खा राख्ने विश्वास गर्छिन् । त्यो मेरो सानो र मौन बहादुरीको क्षण हो । तर म धेरै बेरसम्म बाहिर रहन पाउँदिन । आँधी बित्छ , घाम पाहुनाझैँ भित्र पस्छ र म अँध्यारोमा फेरि धकेलिन्छु , अझै ओभानो छैन , अझै सम्झनामा डुबेको छु । एक पटक उनीले मलाई एउटा क्याफेमा छोडेर गईन् । मैले सोचे कि यो मेरे अन्त्य हो र मैले मेरा दिनहरू हराएका पन्जाहरूको बिचमा हराएका सामानहरूको डिब्बामा अडेस लागेर बिताउने छ...
