प्रश्नचिह्न
मेरो जीवनको सुरुवाती पानादेखि अहिलेसम्मका हरेक अध्यायमा एउटा नदेखिने तर निकै गहिरो प्रश्नचिह्न झुण्डिएको छ। म जब जन्मिन्छु , मेरो आगमनमै एउटा प्रश्नचिह्न खडा हुन्छ—"छोरी नै किन ?" म जब हुर्कन्छु , मेरो हाँसो , मेरो हिँडाइ र मेरो पहिरनमा प्रश्नचिह्नहरू तेर्सिन्छन्—"यति ठूलो स्वरले हाँस्न हुन्छ र ?", " यो लुगा सुहाउँछ र ?" मेरो अस्तित्वको मूल्य मेरो क्षमतामा होइन , बरु अरूका यी अनगिन्ती प्रश्नहरूको जवाफ दिनुमा मात्र सीमित गरिन्छ। मलाई लाग्छ , म एउटा मान्छे होइन , बरु एउटा यस्तो समस्या हुँ जसलाई समाधान गर्न सारा समाज आफ्नो चस्मा लगाएर बसेको छ। मेरा सपनाहरू जब आकाश छुन खोज्छन् , तब फेरि अर्को प्रश्न आउँछ—"यो सपना तिम्रो लागि हो र ?" यी प्रश्नहरूले मेरो आत्मविश्वासको जगलाई बिस्तारै खोतल्ने प्रयास गरिरहन्छन्। कहिलेकाहीँ मलाई ऐना अगाडि उभिँदा आफ्नै अनुहार एउटा बङ्गाइएको प्रश्नचिह्न जस्तो लाग्छ। म जो हुँ , त्यसलाई स्वीकार्नुको सट्टा म कस्तो हुनुपर्छ भन्ने प्रश्नहरूको पहाड मेरो अगाडि उभ्याइएको छ। यदि म करियरमा अगाडि बढ्न खोजें भने मेरो मातृत्व र घरप...
